umut etmekteki yoksulluk..  dönme dolaba binerdim eskiden..haz verirdi çocuk ruhuma...dönüşümlerimi hatırlamıyorum bile...eskiden vardı        onlar..                  eskiden bi tek onlar vardı...         benim dönme dolabım vardı..dünyam vardı..       bi tek benim dünyamdı...            ben büyüdükçe küçüldü   büyüyeceğimi   biliyordum bi gün.. o da biliyordu demek ki ağlamıştı yok olurken...   herşey can sıkıntısı....           kelimelerim aksak     cümlelerim akmıyor bugün.....

             Tüm parçalarımı tüm uzuvlarımı tüm iç organlarımı kanatıyorum bugün..Beni hastaneye yetiştirecek kimse yok diye seçtim bugünü..Acı da hissetmiyorum korku sardı heryerimi çünkü biri görecek diye adrenalim yüksek..Paslı çiviler batırıyorum bağırsaklarıma canlı gibi oynuyorlar hoşuma gidiyor kendimi alamıyorum...Sesimi de çıkaramıyorum kahkaha atamıyorum ruhsuzalar duyabilir diye.Aslında gidip yıkansam iyi olabilir..Biraz daha ertelemeliyim...Çok su gider kanlarımı temizlemek için ama parasını ödüyorum nasıl olsa bari işe yarasın..Evet gidip banyo yapmalı tüm pisliklerden arınıp kendimie gelmeliyim...Cici kız olup çiçekli pijamalarımı giyip ders çalışmalıyım..Bir de ruhsuz ruhsuz gülümsemeliyim kapımı çalan olduğunda....

İlk cümleyi bulmak ne kadar zor.Arıyorum içime düşüp kayboluyorum çoğu zaman.Elle tutulur bişeyler bulmak için yüzüyorum derinliklerimde.Buluyorum bazen çıkıyorum içimden çıkarıyorum onu da.Eriyene kadar iyi de bakıyorum yok olunca unutuyorum sonra.Saçmalamak istiyorum bazen iyimser bi şekil de ama yapıyorum da kahkaha da atıyorum üstüne.Sonra bişeyler çıkıyor beni susturacak üzülüyorum sonra sonra yine yine yine...Hep varolacak bu yineler yinelemeler ben varoldukça.Çatıya çıkmak istiyorum bazen pencereye bakıp cesaret edemiyorum.Avazım çıktığı kadar bağırmak istiyorum korkuyorum.İtekleyip kendimi koşturmak istiyorum nefessiz kalayım istiyorum.Kendi deliğimden çıkamıyorum kapana kıstırmışım kendimi kapağım dışardan kilitli...